Скопје: Државно книгоиздателство на Македонија, 1948. — 26 с.
Тоа е поема од две глави.
Во Тиквешко, каде што летата врели
ги топат во злато класeвите зрели,
кај одерки лози ко бршлан се вијат
и гроздови сочни во лисјата кријат,
кај в полето рамно - замрежено море
афионот шуми, под солнце штoм гори,
кај шепотат вечно дабовите шуми,
кај тутунот лисја ко алтан ги злати –
се прснати села ко булук низ прелог,
кај ширно на гостин отвараат врати.